w krainie baśni...

Witam po długiej nieobecności. 

W ostatnim czasie mocno odpuściłam sobie zabawę z maszyną - wszystko przez mój kręgosłup i nawał obowiązków. Nie mniej jednak nie oznacza to że nie tykałam maszyny.

Coś tam szyłam a największym wyzwaniem było uszycie stroju królewny śnieżki :-)

Wraz z innymi rodzicami z grupy Dyzia postanowiliśmy zrobić naszym słodziakom niespodziankę. Ta niespodziankę był przedstawienie rodzice dzieciom. Wybraliśmy bajkę Królewna Śnieżka i 7 krasnoludków.

Spotykaliśmy się co wtorek - śmiechu było co niemiara :-)))

Postanowiliśmy że stroje w których wystąpimy mają być zrobione przez nas, wykorzystując do tego krepinę, papier kolorowy itd. Mi przypadła rola śnieżki. Spódnice szyłam dwa razy :-) Pierwsza była bardzo ładna ale mało praktyczna bo żeby się nie porwała musiałabym poruszać się jak gejsza :-)

Tak więc zabrałam się do szycia kolejnej. 

Wykorzystałam spódnicę do której doszyłam pasy żółtej krepiny - więc wyszła wielce falbaniasta spódnica

Górę stroju uszyłam m.in. z koszulki polo mojego męża. Koszulkę zwęziłam i skróciłam, odcięłam rękawki i zabrałam się za przerobienie jej na bardziej śnieżkowy strój. Na środek koszulki naszyłam czerwony materiał który wykończyłam satynową tasiemką. Do koszuli doszyłam również czerwoną pelerynkę.

Największy problem miałam z kryzą. Dumałam z czego ją zrobić. Chciałam aby była na tyle sztywna aby nie opadała ale jednocześnie na tyle miękka żeby nie drapała mnie w szyję :-) Początkowo wybrałąm krepinę ale potem znalazłam taką niby gąbkę, w którą zawinięte były moje internetowe zakupy. I to był świetny wybór :-) 

Każdy z rodziców bardzo sie postarał. Przedstawienie wyszło rewelacyjnie a miny dzieciaczków bezcenne :-)

piąty żółw Ninja !

Jak to bywa w życiu każdego dziecka fascynacja bohaterami bajek pojawia się i znika. Oczywiście znika jeden bohater po to żeby mógł pojawić się kolejny. W naszym domu były już ciuchciaki z bajki stacyjkowo, potem Carsy, które oczywiście nie opuszczają Kuby po dziś dzień. Kolekcja samochodów cały czas się powiększa, choć teraz gdy cała ekipa wymarzonych cars'ów już jest skompletowana pojawiają się kolejne potrzeby typu tory, garaże itd. Szkoda że trzeba się ostro nagimnastykować żeby znaleźć w sklepach coś innego niż samochody ze serii Cras. Nam się udało upolować kilka fajnych rzeczy takich jak np. Maniek po którym mogę zjeżdżać samochody, walizka na auta, myjnia w której samochody zmienią kolor itd.

No ale największa fascynacja Zygzakiem i jego ekipą już minęła. Potem pojawił się Spider Man - to było szaleństwo. Kuba zakładał strój Spider Men'a i właził na wszystkie meble. Ledwo otworzył oczy a już pytał gdzie Jego strój. Oczywiście na balu karnawałowym w przedszkolu był przebrany za kogo? No jasne że za Spider Men'a!

Od niedawna na topie są żółwie ninja. Ja już mam ich dosyć ale Kubie się nic a nic nie nudzą. Dla mnie to taki trochę powrót do przeszłości bo byłam małą dziewczynką gdy żółwie były "na topie". 

Teraz moje dziecko wypatruje wszystkiego co jest z żółwiami ninja. Jakiś czas temu grzecznie siadał na kanapie i oglądał bajkę ale z czasem pojawiły się "dodatki" do oglądania. Potem Dyziek odkrył że może stać się żółwiem ninja :-) Odnazał swój miecz do którego zimą robiłam tarczę bo przecież trzeba było przejśc etap rycerza. W każdym razie wkładał ten miecz na plecach pod bluzkę, potem szybko go wyciągał i "atakował" Nelkę, wydając przy tym okrzyki takie jak żółwie ninja. 

Niestety przyszedł moment gdy miecz nie był już wystarczający. Zachciało się dziecku opaski :-) Więc mamusia zabrała się za uszycie opaski. Opaska była strzałem w dziesiątkę! Szaleństwo i radość trwa do dziś :-) Noooo ale co tam opaska! Dziecku zawitał w głowie pomysł, że przecież każdy żółw ninja ma skorupę.

Smutna mina Kubusia mówiącego: "nie jestem żółwiem bo nie mam skorupy" tak mnie poruszyła, że postanowiłam zrobić dziecku radość i uszyć skorupę.

Nie to że jestem mamą, która spełnia każde zachcianki dziecka, nie idę do sklepu i nie zbieram z półek wymarzonych zabawek. Chcę pokazać Kubie że zabawkę można zrobić z tego co mamy w domu. Wychodzą z założenia, że warto pomóc dziecku rozwijać Jego wyobraźnię. Uwielbiam patrzeć gdy Dyzio siedzi w swoim pokoju, pochłonięty zabawą. Te rozmowy prowadzone między zabawkami - oczywiście wszystko głosem Kubusia - achhh uwielbiam to!  A ile czasem przy tym śmiechu :-))))

Tak więc wygrzebałam z szafy swoją zapomnianą bluzkę, zrobiłam pomiary, wzięłam falanster i odręcznie narysowałam wzór, który potem wycięłam.

Ponieważ w domu miałam jeszcze resztki ociepliny, wykorzystałam ją do tego aby skorupa była wypukła. 

Musiało być profesjonalnie jak w prawdziwej skorupie, więc pikowanie też zrobiłam tak jak linie na skorupie żółwia.

I tak ze starej bluzki zrobiłam gigantyczną niespodziankę swojemu dziecku.

Synuś uradowany a mamusia jeszcze bardziej bo dzięki skorupie Kuba w 100% oddany jest zabawie w żółwie a mamusia ma trochę spokoju - z ciszą gorzej bo ninja wydaje specyficzne odgłosy :-)

I tak dzięki pomysłowości mojego dziecka udało mi się domowym sposobem zrobić strój dla piątego żółwia ninja. Takie moje DIY :-)

Jak zrobić ładną kokardę - tutorial

Wczoraj szyliśmy poszewkę z koszuli i każdemu z nas zostało trochę materiału.

Co można z nim zrobić?

Można np. uszyć kokardę :-)

Szybko i łatwo możecie zrobić kokardę, którą można doczepić np. do opaski do włosów,

do koszyka wiklinowego, zrobić z niej spinki i cała masę innych rzeczy.

Potrzebujemy niewielki kawałek materiału - choć to zależy od wielkości kokardy

I dosłownie chwilę wolnego czasu.

Kokardę możecie uszyć zarówno na maszynie jak i ręcznie.

1. Wycinamy

Potrzebujemy dwa paski materiału - nie muszą być w identycznym kolorze, to już zależy od Waszej wizji :-)

Moja kokarda po uszyciu będzie miała ok 15 cm długości 

a w najszerszym miejscu 8cm szerokości.

Do uszycia takiej kokardy musimy wyciąć:

- większy pasek o wymiarach 30 x 8 cm

- mniejszy ok 8 cm długości (potem nadmiar odetniemy) i 5 cm szerokości

2. Składamy

Większy kawałek układamy prawą stroną do góry i obydwa końce składamy do środka. 

Tak aby spotkały się na środku paska.

Mniejszy pasek układamy prawą stroną do góry i składamy na pół wzdłuż.

3. Zszywamy

Na powyższych zdjęciach białą linią zaznaczyłam miejsca zszycia.

Po zszyciu obydwa kawałki przewracamy na prawą stronę.

4. Układamy

Delikatnie formujemy kokardę - "ściskając" większy na środku 

Mniejszy pasek układamy na środku większego kawałka

Od spodu mniejszy pasek spinamy szpileczką

5. Zszywamy

Nadmiar materiału z cienkiego paska odcinamy

6. Układamy kokardę 

Poduszka z koszuli - tutorial

Zgdonie z obietnicą Nowy Rok = więcej tutoriali.

To będzie tutek z serii mój recykling :-)

Właśnie podszedł do mnie Kuba i pyta:

K: mamo po co ta koszula tutaj?

Ja: będę z niej szyć poszewkę

K: ale po co?

Ja: żeby było ładnie

K: ale dlaczego?

Ja: po lubię jak jest ładnie

K: no ale czemu?

Ja: bo miło jest przyjśc do ładnego domku. Usiąść sobie wygodnie i wutlić się w miekką poduszkę

K: co ty człowieku wymyśliłaś?

I pobiegł do swojego pokoju :-)

No więc co ja człowiek wymyśliłam?

A no wysmyśliłam, że pokażę Wam jak można wykorzystać koszulę.

Najlepiej męską i dużą :-)

Napewno znajdzie się w domu jakaś już nie noszona koszula a jeśli nie

do Diory (tak na second hand mówi moja mama :-) ) są świetnie zaopatrzone w męskie koszule.

Do uszycia takiej poszewki świetnie nadają się koszule

zarówno gładkie jak i we wzory - do rzecz gustu i potrzeby :-)
TU znajdziecie jedną z moich poszewek z koszuli.

Zaczynamy!!!!

Co na będzie potrzebne:

- koszula

- nożyce

- centymetr

- nici

- około 20-30 min wolnego czasu

1. Mierzymy

Rozkładamy koszulę i odmierzamy interesujący nas wymiar.

Standardowy jasiek ma 40x40 cm i ja właśnie taki będę szyła.

Pamiętajcie że musimy mieć zapas na szew - ok. 1cm na każdą stronę. 

Czyli odmierzamy 41 cm z każdej strony.

Możecie wyciąć materiał tak aby zachować całą kieszonkę.

Możecie również przeszyć materiał po kieszone - automatycznie kieszonka się zmniejszy.

Ostatnie rozwiązanie to wyprucie kieszonki ale niestety na 100% zostanie po niej ślad więc wtedy trzeba będzie na nowo doszyć kieszonkę zmieniając delikatnie jej położenie.

2. Tniemy

Gdy mamy już zmierzony materiał zaczynam wycinanie

3. Zszywamy

Wywijamy koszulę na lewą stronę, szpileczkami spinamy obydwie warstwy materiały aby nam się nic nie zsunęło.

Ustawienia maszyny:

- ścieg prosty

- gęstość ściego ok. 2,6 - 2,8

- szyjemy ok 1 cm od krawędzi

4. Zabezpieczamy

Aby brzego się nie siepały powinno się je zabezpieczyć.

Ja użyję do tego stopki do ściegu overlokowego

Ustawienia maszyny:

- ścieg trójskok

- gęstość ok. 1,5

- szerokość 3-4

Jeśli nie posiadacie takiej stopki możecie wybrać:

- ścieg zygzak

- gęstość ok. 1,5

- szerokość (może być mniejsza niż przy stopce overlokowej) możemy zacząć od 2

A tak wygląda skończona poszewka

Musujące kule do kąpieli - tutorial

Nie wiem od czego zacząć ten post a to dlatego, 

że rozprasza mnie boski zapach unaszący się wokół mnie :-)

Nie, nie to nie perfumy :-)

Stwierdziłam że po tak intensywnych dniach pracy przy maszynie zrobię sobie troszkę przyjemności.

Jako że nie jestem samolubem podzielę się tą przyjemnością 

z innymi kobietkami z mojej rodziny :-)

Nie wiem jak Wy ale ja lubie własnej roboty hmm ciężko to nazwac kosmetykami 

ale powiedzmy że to jednak kosmetyki.

Swego czasu byłam wielką fanką peelingu gawowego, domowej kuracji na rzęsy oraz pasty cukrowej.

Peeling kawowy w dalszym ciągu staosuję ale resztę jakoś odpuściłam.

Często robię tez kuracje na pazokcie, domowym sposobem odżywiam włosy i niestety 

ze względu na to, że moja cera mimo wieku wygląda dalej jak u nastolaki czasem robię domowe 

maseczki na twarz.

Tym razem postawiłam na móją ulubioną formę relaksu - czyli relaksującą kąpiel.

Dla mnie kąpiel bez dodaku płynu czy też soli do kąpieli to nie relaks.

Postanowiłam zrobic musujące kule do kąpieli.

I właśnie zapach tych kuleczek tak mnie rozprasza. 

Achhhh jest tak cudowny, szkoda że nie mogą Wam go przesłać.

Chciałam sie podzielić z Wami "przepisem" 

na domowe kule kąpielowe.

Co będzie nam potrzebne:

- ok. 10 minut wolego czasu

- soda oczyszczona 

- kwasek cytrnowy

- oliwa z oliwek

- odrobina stałego tłuszczu

- olejki zapachowe

- ewentualne dodatki wg. uznania

- odrobina mleka w proszku 

- odrobina skrobii 

- miseczka

- coś co posłuży nam jako forma

na fotce nie ma wszystkich potrzebnych produktów!

CO ROBIMY:

1.Do miseczki wsypujemy sodę, kwasek cytrynowy i mleko w proszku.

Ja użyłam jednej torebki sody (80g), jednej torebeczki kwasku (40g), łyżkę mleka w proszku i mniej więcej łyżeczkę skrobii. 

Sodę i kwasek zawsze mieszamy w proporcjach 2:1.

Mleko w proszku i skrobia nie jest obowiązkowe - jedno ma właściwości odżywcze 

a druge powoduje, że kula tak szybko nie opadni (nie wiem ile w tym prawdy bo jeszcze nie testowałam swoich kuleczek.

2. Gdy wymieszamy już powyższe składniki wlewamy oliwę - wyczytałam że powinno być jej ok. 20g. Przyznam szczerze że nie wiem ile jej wlałam.

Dobierałam ilość do konsystencji. 

Po dodadniu oliwy i wymieszaniu, 

mieszanka powinna być "konsystentcji" wilgotnego morskiego piasku.

Na tym etapie dodajemy również tłuszcz stały, który wcześniej roztapiamy np. w kąpieli wodnej.

Wszystko dokladnie mieszamy.

3. Do naszej mikstrury dodajemy olejek - u mnie to był największy problem, 

bo nie wiedziałam na jaki się zdecydować.

Pomyślałam że skoro jest zima, okres Świąt Bożego Narodzenia,

 czas pieczenia pierniczków to pójdę w tym kierunku.

Postawiłam na olejek o zapachu ciastko imbiorowe :-)

Wystarczy kilka kropelek - najlepiej wlać 2-3 krople, wymieszać i sprawdzić

czy nam wystarczy taka intensywność.

4. Przyszedł moment na dodatki - nie są obowiązkowe.

Można dodać lawendę, płatki róży, płatki ziół itd.

Ja dodałam odrobinę suszonego rumianku i nagietka.

Starłam również odrobinę skórki z pomarańczy.

Oczywiście wszystko dokładnie mieszamy.

5. Farmujemy kuleczki lub inne kształty.

Miksturki nie wyszło za dużo więc kombinowałam w co ją włożyć 

żeby nadać moim kulkom kształt.

Moje wytwory nie mają kształtu kulek :-)

Wykorzystałam kapsułki po kawie.

Chciałam mieć małe kuleczki więc kapsułki nadały sie idealnie.

Można wykorzystać np. sylikonowe foremki do lodu, do muffinków, małe piseczki itp.

Formę wypełniamy bardzo dokladnie i mocno upychamy naszą miksturkę.

Odstawiamy na kilka godzi, po czym wyciągamy nasze cuda i czieszymy, oczy ciało i nos :-)
Moje to nie kulki a stożki :-)

Dzielny rycerz Kubuś

Od jakiegoś czasu Kuba chodzi i przypomina mi, że niedługo bal przebierańców.

Do balu jeszcze daleko ale.... 

Pomysły na przebranie non stop się zmieniają. 

Na początku roku przedszkolnego Dyziek twierdził, że będzie wyścigówką, tygrysem, 

strażakiem, spidrman'em a nie dawno pojawił się pomysł na rycerza ratującego księżniczki.

Ten ostatni pomysł utrzymuje się już długo :-) więc nie raz już słyszałam,

że Kubuś nie jest prawdziwym rycerzem bo nie ma miecza.

No i ostatnio trafiłam w sklepie fajny miecz, a może to szpada nie wiem, nie znam się :-(

W każdym razie zabawka fajna - wykonana z gąbki więc bezpieczna.

Dyziek przez kilka dni chodził szczęśliwy aż stwierdził, że rycerz ma jeszcze tarczę 

a on jej nie ma więc nie jest rycerzem,

Wczoraj już mi tak było Go żal, że postanowiłam zrobić tarczę.

Was też zachęcam.

Wystarczy w tektury (ja wykorzystałam karto po zabawce) wyciąć odpowiedni kształt,

ozdobić - ja wykorzystałam papier samo przylepny ale można tarczę pomalować farbami, obkleić papierem kolorowym lub np zrobić odciski łapek małego rycerza.

A to mój mały dzielny rycerz Kubuś i jego miecz i tarcza :-)

Dodam że dzisiaj usłyszałam że jeszcze hełm dla rycerza by się przydał.

Mam nadzieję, że nie zażyczy sobie całej zbroi :-)

Lampion

Wpadłam jeszcze na chwilę bo zaraz jadę z Dyziem do lekarza.

Chciałam Wam jeszcze pokazać jedną drobnostkę jaką ostatnio zrobiłam.

Mąż zaopatrzył mnie w nowe wkłady do klejownicy więc mogłam podziałać :-)

Zrobiłam sobie lampion :-)

Wieczorem daje piękne przytulne światło. Jak dam radę to wieczorkiem zrobię zdjęcie świecącego lampionu. To które wczoraj zrobiłam telefonem jest marne więc nie wrzucam.

Taka mała rzecz a cieszy :-)))

Mój lampion.

Podsumowanie lata część I - pokrowiec na fotelik dziecięcy, zwężam spodnie

Udało się i znalazłam troszkę czasu żeby zgrać zrobione wcześniej zdjęcia i zrobić nowe.

Prawdę powiedziawszy miałam napisać kilka dni wczoraj - wydawać by się mogło że skoro dziecko w przedszkolu to mama ma więcej wolnego czasu - niestety nie! 

Wczorajszy dzień jak zawsze musiał być z przygodami jedną z nich była niespodzianka (oczywiście to była niespodzianka wg Kubusia więc..... ) Kilka dni temu dostałam od swojej przyjaciółki kilka szpulek tasiemek atłasowych, jedna z nich miała 32m długości. Wczoraj je wyciągnęłam i nawlekałam do woreczków, wydawało mi się że wszystkie potem schowałam. Jak się później okazało niestety jedna została i to właśnie ta która ma 32m. Przygotowywałam kolację gdy nagle do kuchni wpada uradowany Dyzio, krzycząc że ma dla mnie niespodziankę, którą sam zrobił. Już wtedy zaczęłam się bać. Ciągnie mnie salonu, cały czas krzycząc że ma niespodziankę i ozdobił dom. Gdy weszłam to od razu usiadłam na kanapie. Co zobaczyłam?!

Jedną wielką pajęczynę zrobioną z atłasowej tasiemki! 

W 5 minut Kuba "ozdobił" tasiemką cały pokój. Tasiemką było oplątane wszystko! A On był z siebie taki dumny.

Gdy nie to że kolor tasiemki jest śliczny i gdyby nie to że wiem ile takie tasiemki kosztują to na bank wzięłabym nożyczki i pociachała ją. Niestety wbrew prośbą Dyzia rozplątaliśmy tą jakże piękną dekorację.

Teraz już wiecie że mimo szczerych chęci do zaglądania na bloga niestety nie zawsze mam na to czas lub siłę.

No ale do rzeczy!!! Pokażę Wam kilka moich wakacyjnych uszytków. 

Zaczęłam od zwężenia spódnicy dla siostry - spódnica była moja, przeleżała w szafie bo była na mnie za  szeroka i za długa. Gdy nauczyłam się szyć miałam ją przerobić ale że materiał jest we wzorki to stwierdziłam, że jak ją skrócę to wzorki stracę urok. I tak moja siostra jest bogatsza o letnią spódnicę.

No oczywiście musiałam coś zawalić!!! Przejrzałam wszystkie fotki z uszytkami nie mam zdjęć spódnicy. No nie!!!! No cóż muszę ściągnąć do siebie siostrę i spódnicę, zrobić fotki i wtedy Wam pokażę.

Kolejna rzecz to spodnie mojej siostry. Przyjechała na działkę w jeansach z dość szerokimi nogawkami. No i stwierdziłyśmy że trzeba z nimi coś zrobić. Wyszły fajne spodnie, lekko dopasowane w łydkach.

Siostra zadowolona a to najważniejsze :-)

Lewa nogawka jeszcze przed zwężeniem a prawa już po :-) Oczywiście obydwie nogawki zwęziłam ale moje siostra miała tego dnia już dosyć przymierzania ciuchów więc fotka ze zwężonymi nogawkami może kiedyś będzie ;-)

Kolejna rzecz to fotelik Dyzia. To była "spontaniczna" praca. Mianowicie mój mąż niespodziewanie przywiózł na działkę fotelik dziecięcy. Identyczny Kubuś ma też w domu, ten który trafił na działkę to kupiona na allegro używka. Niestety mimo prania pokrowce były dalej w kiepskim stanie (nie wiem kto dopuszcza do tego żeby dziecko miał tak brudne rzeczy. bleee). Stwierdziłam że Dyziek nie będzie miał styczności z czymś co się nie chce doprać. I tak uszyłam pokrowiec na fotelik. Dodam że to materiał z kopalni tkanin czyli z garażu :-)

Kolejną rzeczą była bluzka dla mojej cioci - ale modelka odmówiła pozowania więc fotki nie ma :-(

Potem wzięłam się za coś dla siebie i tak przerobiłam bluzkę która wcześniej wyglądała jak babciowa - na fotki musicie poczekać.

Uszyłam też dla siebie bluzkę ze muślinu jaki znalazłam w garażu ale fotek też jeszcze nie ma.

Uszyłam również nowy pokrowiec na leżak - skleroza nie boli - fotek zapomniałam zrobić ale jak tylko wpadnę na działkę to pyknę.

Następnie wzięłam się za uszytki na sprzedaż i te niestety ale nie są wszystkie obfotografowane. Kilka rzeczy wrzuciłam już na agrafkę więc lada chwila będą też tu.

Na zakończenie wymarzony tort Kubusia. 

O matko ile się narobiłam!!!

Miał być kolorowy - więc piekłam 3 biszkopty, żeby każdy był w innym kolorze. Potem "przyklejałam" wafelki do tortu a na koniec układałam cukierki - to był kolejny wymysł czyli kolorowe cukierki.