Lego Ninjago party

Dlaczego czas tak szybko leci?! 

Mam wrażenie że z roku na rok czas mija mi szybciej. Pomijam fakt że z chęcią bym wydłużyła dobę ale najgorsze jest to że tydzień za tygodniem mija błyskawicznie :-( 

Niby nie czuje się staro ale jak oglądam zdjęcia, wracam do wspomnień, odwiedzam miejsca które pamiętam z dzieciństwa to zaczynam zdawać sobie sprawę z tego że jednak najmłodsza to ja już nie jestem :-(

Tak samo nie wiem kiedy zleciało 6 lat bo tyle właśnie skończył w tym roku Dyzio. Dopiero ca mała Kruszynka pojawiła się na świecie a tu już taki duży chłopak.

Patrzę na Niego i łapię każdą chwilę kiedy tylko mogę się do Niego przytulić, wycałować i nacieszyć Jego jeszcze dziecinnością. 

Wiek mojego dziecka dociera do mnie gdy słyszę Jego tekściki typu:

"Ile Ty masz lat że mnie tak traktujesz?"

"Mam swój rozum więc jak nie chcę to nie muszę" - tekścik gdy mówię do Niego JEDZ!

Wraz z wiekiem pojawiają się kolejne fascynacje bohaterami bajek.

Jak wiecie były już żółwie ninja, angry birds i kilka innych. Teraz pojawiło się Lego Ninjago.

Cały pokój Kuby wypełniony jest zestawami lego ale cieszę się że wyobraźnia mojego dziecka pozwala Mu na budowanie własnych budowli Lego Ninjago. 

Jakiś czas temu dostał gigantyczny karton klocków - klocków którymi bawił się kiedyś mój mąż, potem Jego kuzyn a teraz Kuba.

Haha Piotrek miał mega frajdę w przeglądaniu klocków - taki powrót do dzieciństwa :-)

W każdym razie lego ninjago to hit w naszym domu. Więc co sobie wymarzył Dyzio?

Urodziny w tematyce Lego ninjago!

Wszystko fajnie tylko po przejrzeniu internetu okazało się że nie ma nic urodzinowego w tej tematyce.

I tak mamusia chcąc spełnić marzenie dziecka przez dwa tygodnie robiła urodzinowe dekoracje lego ninjago.

Jedyne w czym się poddałam to figurki na tort. Mogę robić mnóstwo rzeczy ale lepienie to dla mnie dramat! Tort zrobiłam sama ale figurki zrobiła koleżanka :-)

Zaczęłam od zaproszeń - co ja się namęczyłam żeby wymyślić czcionkę którą wypełniłam zaproszenia. Ale udało się ! Wyszło super i co najważniejsze wszyscy dostrzegli że czcionka jest w stylu ninja :-)

Było mnóstwo wycinania :-)
Zrobiłam Gwiazdki czyli broń jednego z Ninja, opaski oczy lego ninja, brody i napisy na patyczkach.

Na stole znalazły się kubeczki w kolorze ulubionego Ninja oczywiście też z oczkami oraz słomki (naturalnie z oczkami ;-) )

Były też zagadki - to akurat nie był mój pomysł, ściągnęłam go z innego bloga.

Nawet butelki z napojami miały oczka :-)
Największym wyzwaniem było zrobienie girlandy z napisem
Happy Birthday.
Wszystko rysowałam i pisałam sama więc czarnych markerów trochę zużyłam :-)
Po narysowaniu kilku par oczek doszłam do takiej wprawy że mogłabym je rysować z zamkniętymi oczami ;-)
"Stojak" na sztućce zrobiłam z klocków lego.

Drużyna ninjago otrzymała opaski z imionami. Każdy Ninja mógł zrobić "pokaz" swoich umiejętności karate co zostało uwiecznione na zdjęciach.
Tu Kuba i Jego przyjaciel Adaś :-)

Była też chwila ciszy - Goście oglądali bajkę a potem były zagadki dot filmu :-)

Nawet balony musiałam malować - to już była ostatnia rzecz, oczka robiłam jak już schodzili się Goście. Kuba ozdabiał stół - sam wpadł na pomysł aby balony postawić na kubeczkach.

Był też tort :-)

Drużyna ninja szalała, pod koniec imprezy gdy została mała grupka były również tańce. Haha największym tancerzem okazał się Kuba :-)

W podziękowaniu za uśmiech, super zabawę i cudowną atmosferę każdy Ninja otrzymał lizaka. Haha nie muszę dodawać że przerabianego na ninja :-) Zrobiłam lizaki we wszystkich kolorach ninja :-)

Pracy miałam mnóstwo ale radość i duma Kuby nieoceniona :-)
Cieszę się że mogłam spełnić marzenie mojego słodkiego Dyzia.

Kolory, zapachy, smaki...

Zastanawiałam się czy na blogu który głównie "opowiada" o szyciu pasuje taki temat. Ale czy w prowadzeniu bloga istotne jest co pasuje czy a co nie? Pisze o tym o czym chcę - haha jednym słowem wolność :-)

Tak więc dzisiaj nie będzie o szyciu :-) Owszem to też w pewnym sensie robótki ręczne ;-) ale jednak bez użycia igły i nitki.

Zacznę od początku: jak wiecie mieszkam w blogu ale na szczęście mam duży balkon, który kiedyś traktowałam jak malusi ogródek. Co roku sadziłam kwiaty bo lubię gdy balkon jest kolorowy. Wszystko było pięknie do czasu gdy w domu pojawiła się Nelka. Skończyło się sadzenie zwisających kwiatów bo były świetnymi zabawkami. Donice z kwiatami ustawione na posadzce też nie wchodziły w grę - pamiętam swoją piękną fuksję (do dziś dnia nigdzie nie mogę takiej znaleźć), niestety Nelka zjadła wszystkie kwiatki :-(

Potem pojawił się Kubuś - więc z balkonu wyjechały wszystkie krzesełka bo młodziak jeszcze nie umiał chodzić jak już się na nie wspinał. Kwiaty też odpadały bo je obrywał. I tak przez kilka lat mój balkon był placem zabaw bez roślin.

W tym roku jednak wszystko się zmieniło ;-) w sumie dzięki Dyziowi, który zażyczył sobie żebyśmy zasiali marchewki. Koleżanka kupiła mi nasionka malutkich marchewek. Kubuś codziennie podlewał - oczywiście nasionka znalazły się tez w innych doniczkach o czym dowiedziałam się gdy nagle w storczyku zaczęła mi wyrastać marchewka. Taki mały dowcip młodego ogrodnika. Marcheweczki rosły. Potem do domowego ogródka dołączył tymianek, który dostałam od koleżanki tej samej która dostarczyła mi nasionka. Asiu zapraszamy żebyś rzuciła okiem na nasz ogródek. 

No koniec do naszego ogródka dołączyły dwie sadzonki truskawek - kolejne życzenie Kubusia :-) Sadzonki są wyjątkowe gdyż kwiaty kwitną na różowo :-) Wszystkie truskawki jakie widziałam mają białe kwiatki a nasze są w pięknym kolorze różu a wręcz amarantu.

To czego się dowiedziałam w trakcie posiadania truskaweczek to to że lubią wodę. 

Są piękną ozdobą balkonu. Wspaniale kwitną i momentalnie tworzą się owoce. Co ważne nie są jednoroczne więc wystarczy zabezpieczyć je na zimę ( w naszym przypadku zimę spędzą w garażu).

Dla mnie ważne również jest to że uczą obowiązkowości moje dziecko. Kuba wie że aby powstały owoce musimy odpowiednio zadbać o nasze roślinki. Radość z każdego kwiatuszka (z którego potem powstaną owoce), z każdej maleńkiej jeszcze zielonej truskawki jest nie do opisania :-) To nasz mały teatrzyk - truskawki bardzo szybko dojrzewają więc jednego dnia są zielono-białe a następnego zaczynają już robić się czerwone. Mamy swój mały rytuał - wieczorem gdy podlewamy nasze roślinki oglądamy je i następnego dnia porównujemy jak się zmieniły.

Teraz będziemy zabierać się za roślinki dzięki, którym owadziska będą omijały nasz balkon i mieszkanie ale o tym w kolejnym poście.

A teraz pokażemy Wam nasze roślinki :-) oraz to jak "zmieniają" się nasze truskawki.

Ojjjj będzie dużo oglądania więc zarezerwujcie sobie dłuższą chwilę :-) 

11 czerwca

17 czerwca

24 czerwca

1 lipca

Wspanaiły prezent z okazji Dania Babci i Dziadka

Za kilka dni Dzień Babci i Dziadka, jak co roku przedszkolu dzicieaczki będą robiły przedstawienie i wręczą dziadkom upominki.

Nie mniej jednak co roku Kubuś w domu też przygotowuje dla swoich dziadków prezenty.

Wydaje mi się, że najbardziej cieszą prezenty zrobione własnoręcznie.

W tym roku miałam kilka pomysłów na prezenty ale wybrałam coś co będzie wspaniałą pamiątką.

Tak mi się spodobało to co wymyśliłam, że stwiedziłam że zrobimy z Dyziem takie coś również dla nas.

Kuba ma całą masę swoich pamiątek - zaczynając od pierwszego ubranka, w które został ubrany tuż po urodzeniu, bransoletek szpitalnych, pierwszego kosmyka włosków, pierwszego smoczka itd.

W tym roku na prezenty dla dziadków wymyśliłam odcisk Kubusiowej łapki w masie solnej.

Rozrobiłam masę, zrobiłam kulki, które potem rozwałkowałam na owale i Dyziek odcisnął na każdej swoją rączkę. 

Aby było wiadomo ile miał latek jak robił te odciski, na każdym prezencie zrobiłam datę a dokładnie wpisałam tylko rok.

Kuba miał super zabawę bo masy solnej wyszło nam sporo więc potem lepiliśmy różne figurki.

Lepienie figurek nie dawało jednak takiej frajdy jak samo wałkowanie masy :-)

Normalnie kuchach mi rośnie! :-)

Jeśli macie ochotę przygotować takie prezenty to poniżej przepis na masę solną.

MASA SOLNA:

- 1 szklanka mąki

- 1 szkalnka soli

- ok. 125 ml wody 

Mieszamy mąkę z solą a następnie dodajemy wodę.

Ja użyłam robota kuchennego, który wszystko idealnie za mnie wymieszał.

Gdy zrobicie już swoje dzieła można je suszyć w piekarniku lub położyć w ciepłym miejscu i czekać aż wyschną. Ja wybrałam opcję suszenia w piekarniku co i tak długo trwało - więc chyba polecam to rozwiązanie.

Nasze odciski wyszły tak

Musujące kule do kąpieli - tutorial

Nie wiem od czego zacząć ten post a to dlatego, 

że rozprasza mnie boski zapach unaszący się wokół mnie :-)

Nie, nie to nie perfumy :-)

Stwierdziłam że po tak intensywnych dniach pracy przy maszynie zrobię sobie troszkę przyjemności.

Jako że nie jestem samolubem podzielę się tą przyjemnością 

z innymi kobietkami z mojej rodziny :-)

Nie wiem jak Wy ale ja lubie własnej roboty hmm ciężko to nazwac kosmetykami 

ale powiedzmy że to jednak kosmetyki.

Swego czasu byłam wielką fanką peelingu gawowego, domowej kuracji na rzęsy oraz pasty cukrowej.

Peeling kawowy w dalszym ciągu staosuję ale resztę jakoś odpuściłam.

Często robię tez kuracje na pazokcie, domowym sposobem odżywiam włosy i niestety 

ze względu na to, że moja cera mimo wieku wygląda dalej jak u nastolaki czasem robię domowe 

maseczki na twarz.

Tym razem postawiłam na móją ulubioną formę relaksu - czyli relaksującą kąpiel.

Dla mnie kąpiel bez dodaku płynu czy też soli do kąpieli to nie relaks.

Postanowiłam zrobic musujące kule do kąpieli.

I właśnie zapach tych kuleczek tak mnie rozprasza. 

Achhhh jest tak cudowny, szkoda że nie mogą Wam go przesłać.

Chciałam sie podzielić z Wami "przepisem" 

na domowe kule kąpielowe.

Co będzie nam potrzebne:

- ok. 10 minut wolego czasu

- soda oczyszczona 

- kwasek cytrnowy

- oliwa z oliwek

- odrobina stałego tłuszczu

- olejki zapachowe

- ewentualne dodatki wg. uznania

- odrobina mleka w proszku 

- odrobina skrobii 

- miseczka

- coś co posłuży nam jako forma

na fotce nie ma wszystkich potrzebnych produktów!

CO ROBIMY:

1.Do miseczki wsypujemy sodę, kwasek cytrynowy i mleko w proszku.

Ja użyłam jednej torebki sody (80g), jednej torebeczki kwasku (40g), łyżkę mleka w proszku i mniej więcej łyżeczkę skrobii. 

Sodę i kwasek zawsze mieszamy w proporcjach 2:1.

Mleko w proszku i skrobia nie jest obowiązkowe - jedno ma właściwości odżywcze 

a druge powoduje, że kula tak szybko nie opadni (nie wiem ile w tym prawdy bo jeszcze nie testowałam swoich kuleczek.

2. Gdy wymieszamy już powyższe składniki wlewamy oliwę - wyczytałam że powinno być jej ok. 20g. Przyznam szczerze że nie wiem ile jej wlałam.

Dobierałam ilość do konsystencji. 

Po dodadniu oliwy i wymieszaniu, 

mieszanka powinna być "konsystentcji" wilgotnego morskiego piasku.

Na tym etapie dodajemy również tłuszcz stały, który wcześniej roztapiamy np. w kąpieli wodnej.

Wszystko dokladnie mieszamy.

3. Do naszej mikstrury dodajemy olejek - u mnie to był największy problem, 

bo nie wiedziałam na jaki się zdecydować.

Pomyślałam że skoro jest zima, okres Świąt Bożego Narodzenia,

 czas pieczenia pierniczków to pójdę w tym kierunku.

Postawiłam na olejek o zapachu ciastko imbiorowe :-)

Wystarczy kilka kropelek - najlepiej wlać 2-3 krople, wymieszać i sprawdzić

czy nam wystarczy taka intensywność.

4. Przyszedł moment na dodatki - nie są obowiązkowe.

Można dodać lawendę, płatki róży, płatki ziół itd.

Ja dodałam odrobinę suszonego rumianku i nagietka.

Starłam również odrobinę skórki z pomarańczy.

Oczywiście wszystko dokładnie mieszamy.

5. Farmujemy kuleczki lub inne kształty.

Miksturki nie wyszło za dużo więc kombinowałam w co ją włożyć 

żeby nadać moim kulkom kształt.

Moje wytwory nie mają kształtu kulek :-)

Wykorzystałam kapsułki po kawie.

Chciałam mieć małe kuleczki więc kapsułki nadały sie idealnie.

Można wykorzystać np. sylikonowe foremki do lodu, do muffinków, małe piseczki itp.

Formę wypełniamy bardzo dokladnie i mocno upychamy naszą miksturkę.

Odstawiamy na kilka godzi, po czym wyciągamy nasze cuda i czieszymy, oczy ciało i nos :-)
Moje to nie kulki a stożki :-)