I co ja na siebie włożę?!

Dzisiaj w 100% zgodnie z tytułem posta. Z małą różnicą że nie na siebie a na Dyzia.

Słońce świeci, temperatura sporo na plusie więc czas zrobić porządki w garderobie.

Przy okazji pokaże Wam mój ulubiony bo jakże mówiący prawdę magnes na lodówkę :-)

Pogoda zmusiła mnie do schowania ciepłych i wyjęcia lżejszych rzeczy. Niestety okazało się że tak upchnęłam gdzieś lżejsze czapki Kuby, że niestety nie mogę ich znaleźć. Na 100% się znajdą jak zrobi się upał albo jak Kuba już z nich wyrośnie :-)

Miałam wybrać się do pobliskiego sklepu i kupić jakąś czapinę dla Dyzia żeby mi się dziecko nie rozpuściło ale.... pewnego dnia gdy odprowadzałam młodziaka do przedszkola był bardzo chłodny poranek. Kuba miała bandamkę pod szyją a ja swój komin, który uszyłam sobie jakiś czas temu (upssss jeszcze Wam go nie pokazywałam). Więc zadbałam o dziecko, zdjęłam z siebie komin i opatuliłam nim Dyzia. Już kiedyś mi mówił że podoba mu się ten szalik tylko szkoda, że ma falbanki. Opatulony i już nie narzekający że zmarźnie Kubuś powiedział do mnie: Tylko zdejmij mi to w przedszkolu.

Ja na to: no jasne przecież nie pójdzie w tym do sali. Może chcesz żeby Ci zostawiła komin i założysz jak będziecie szli na dwór

Kuba: no co Ty! On jest różowy!!!

No cóż - facet! Nie pomogło tłumaczenie z drugiej strony jest szary i że będzie mu tak dużo cieplej. Nie i koniec! Więc co zrobiła mamusi? No pewnie pojechała do sklepu i kupiła dzianinę nadającą się na komin dla młodego mężczyzny :-) w sklepie dostałam oczopląsu - tyle nowych wzorów :-) 

Wybrałam i wróciłam do domu, po czym szybko zabrałam się do pracy. Byłam z siebie dumna bo bardzo podobał mi się efekt końcowy więc idąc po Dyzia zapakowałam zestaw do torby z myślą, że Kuba wróci do domu ubrany w nowy komplet. 

Niestety pojawił się problem :-( Czapka okazało się za mała. Wciskałam młodemu ją na głowę z nadzieją, że się rozciągnie (tak wiem wyrodna ze mnie matka) ale jak usłyszałam "uszy mi połamiesz" to poddałam się. Wróciłam do domu, prułam, zszywałam i już jest ok więc uszy uratowane!

Piżama party :-)

Zdobyłam się na odwagę i uszyłam piżamkę dla mojego synka :-)
Pękam z dumy, że dałam radę :-))))
Będąc na warsztatach krawieckich uszyłam dla siebie kilka ciuszków, nie szło mi najgorzej i w ciuchach da się chodzić. Pierwsza rzecz jaką uszyłam to sukienka, możecie zobaczyć ją TU uwielbiam ją i chodzę w niej dość często.
Potem były spódnica, top, kolejna sukienka ale mimo tego, że dobrze te ubrania uszyłam to cały czas brakowała mi odwagi żeby uszyć coś w domu.
Na warsztatach miałam fachową opiekę więc jak miałam wątpliwości to tuptałam do p. Joli i dostawała instrukcję. A w domu kto mi pomoże? No nikt!
Do odważnych świat należy!
Stwierdziłam że zacznę od czegoś dla Dyzia bo małe chyba łatwiej się szyje.
Zdecydowałam się na piżamę dlatego żeby mieć mobilizację do uszycia spodni i bluzki :-)
Chciałam wykorzystać materiały, które mam już w domu - po to że gdyby coś mi nie wyszło nie wściekałabym się na siebie, że tylko straciłam czas i wyrzuciłam pieniądze w błoto.
Wybrałam flanelę. Błękitna na spodnie i aplikację na bluzkę oraz białą, z której uszyłam górę piżamy.
Zaczęłam od spodni bo spodnie szyłam już więc takie proste spodnie szyję się łatwo.
Niestety okazało się, że niebieska i biała flanela różnią się od siebie. Niebieska była grubsza i bardziej mięsista, biała cienka i o takim luźnym splocie więc z białej gorzej się szyło.
Przeprowadziłam poważną rozmowę z Dyziem co chce mieć na koszulce - zdecydował że wielkiego dinozaura. Więc mamusia zrobiła dinozaura. Oczywiście gdy skończyłam piżamkę to Kuba zapytał dlaczego piżama jest z dinusiem a nie samochodem.
Ehhhh a mówi się, że to kobieta zmienną jest.
No dobrze spodnie uszyte, więc wzięłam się za bluzkę.
Oczywiście na jedno i drugie nie miałam wykroju więc wspomagałam się inną piżamą.
Najbardziej bałam się rękawów a dokładnie wszycia ich lub jak to się fachowo mówi wdania rękawów :-)
Schowałam obawy do kieszeni i zabrałam się do szycia piżamy.
Zaczęłam oczywiście od naszycia aplikacji a potem kolejno zszywałam i doszywałam poszczególne części piżamki.
Ach no i muszę wspomnieć o tym, że zrobiłam nawet odszycie dekoltu piżamki :-))))
Gdy już bluzka była praktycznie gotowa stwierdziłam, że czegoś mi w niej brakuje. Więc zabrałam się do prucia i wymyśliłam, że zrobię wstawki z takiej flanelki z jakiej uszyłam spodnie.
To trochę zabrało mi czasu nie na samo wszycie ale kombinowanie jak to dobrze zrobić.
No nie powiem jestem z siebie dumna, głównie z tego że się odważyłam :-))))
Piżamka też wyszła ok. Najważniejsze że Kubuś zadowolony :-)
Chciałam Wam pokazać piżamkę na modelu ale niestety Młodziak odmówił współpracy - przecież jest tyle ciekawszych rzeczy do robienia niż pozowanie mamie do zdjęć.

Taaaadaaaaammmmm!!!! Moja a raczej Dyzia piżamka

Podsumowanie lata część I - pokrowiec na fotelik dziecięcy, zwężam spodnie

Udało się i znalazłam troszkę czasu żeby zgrać zrobione wcześniej zdjęcia i zrobić nowe.

Prawdę powiedziawszy miałam napisać kilka dni wczoraj - wydawać by się mogło że skoro dziecko w przedszkolu to mama ma więcej wolnego czasu - niestety nie! 

Wczorajszy dzień jak zawsze musiał być z przygodami jedną z nich była niespodzianka (oczywiście to była niespodzianka wg Kubusia więc..... ) Kilka dni temu dostałam od swojej przyjaciółki kilka szpulek tasiemek atłasowych, jedna z nich miała 32m długości. Wczoraj je wyciągnęłam i nawlekałam do woreczków, wydawało mi się że wszystkie potem schowałam. Jak się później okazało niestety jedna została i to właśnie ta która ma 32m. Przygotowywałam kolację gdy nagle do kuchni wpada uradowany Dyzio, krzycząc że ma dla mnie niespodziankę, którą sam zrobił. Już wtedy zaczęłam się bać. Ciągnie mnie salonu, cały czas krzycząc że ma niespodziankę i ozdobił dom. Gdy weszłam to od razu usiadłam na kanapie. Co zobaczyłam?!

Jedną wielką pajęczynę zrobioną z atłasowej tasiemki! 

W 5 minut Kuba "ozdobił" tasiemką cały pokój. Tasiemką było oplątane wszystko! A On był z siebie taki dumny.

Gdy nie to że kolor tasiemki jest śliczny i gdyby nie to że wiem ile takie tasiemki kosztują to na bank wzięłabym nożyczki i pociachała ją. Niestety wbrew prośbą Dyzia rozplątaliśmy tą jakże piękną dekorację.

Teraz już wiecie że mimo szczerych chęci do zaglądania na bloga niestety nie zawsze mam na to czas lub siłę.

No ale do rzeczy!!! Pokażę Wam kilka moich wakacyjnych uszytków. 

Zaczęłam od zwężenia spódnicy dla siostry - spódnica była moja, przeleżała w szafie bo była na mnie za  szeroka i za długa. Gdy nauczyłam się szyć miałam ją przerobić ale że materiał jest we wzorki to stwierdziłam, że jak ją skrócę to wzorki stracę urok. I tak moja siostra jest bogatsza o letnią spódnicę.

No oczywiście musiałam coś zawalić!!! Przejrzałam wszystkie fotki z uszytkami nie mam zdjęć spódnicy. No nie!!!! No cóż muszę ściągnąć do siebie siostrę i spódnicę, zrobić fotki i wtedy Wam pokażę.

Kolejna rzecz to spodnie mojej siostry. Przyjechała na działkę w jeansach z dość szerokimi nogawkami. No i stwierdziłyśmy że trzeba z nimi coś zrobić. Wyszły fajne spodnie, lekko dopasowane w łydkach.

Siostra zadowolona a to najważniejsze :-)

Lewa nogawka jeszcze przed zwężeniem a prawa już po :-) Oczywiście obydwie nogawki zwęziłam ale moje siostra miała tego dnia już dosyć przymierzania ciuchów więc fotka ze zwężonymi nogawkami może kiedyś będzie ;-)

Kolejna rzecz to fotelik Dyzia. To była "spontaniczna" praca. Mianowicie mój mąż niespodziewanie przywiózł na działkę fotelik dziecięcy. Identyczny Kubuś ma też w domu, ten który trafił na działkę to kupiona na allegro używka. Niestety mimo prania pokrowce były dalej w kiepskim stanie (nie wiem kto dopuszcza do tego żeby dziecko miał tak brudne rzeczy. bleee). Stwierdziłam że Dyziek nie będzie miał styczności z czymś co się nie chce doprać. I tak uszyłam pokrowiec na fotelik. Dodam że to materiał z kopalni tkanin czyli z garażu :-)

Kolejną rzeczą była bluzka dla mojej cioci - ale modelka odmówiła pozowania więc fotki nie ma :-(

Potem wzięłam się za coś dla siebie i tak przerobiłam bluzkę która wcześniej wyglądała jak babciowa - na fotki musicie poczekać.

Uszyłam też dla siebie bluzkę ze muślinu jaki znalazłam w garażu ale fotek też jeszcze nie ma.

Uszyłam również nowy pokrowiec na leżak - skleroza nie boli - fotek zapomniałam zrobić ale jak tylko wpadnę na działkę to pyknę.

Następnie wzięłam się za uszytki na sprzedaż i te niestety ale nie są wszystkie obfotografowane. Kilka rzeczy wrzuciłam już na agrafkę więc lada chwila będą też tu.

Na zakończenie wymarzony tort Kubusia. 

O matko ile się narobiłam!!!

Miał być kolorowy - więc piekłam 3 biszkopty, żeby każdy był w innym kolorze. Potem "przyklejałam" wafelki do tortu a na koniec układałam cukierki - to był kolejny wymysł czyli kolorowe cukierki.

Drugie życie sukienki.... czyli przerabiamy sukienkę babci :-)

Wiem że ta sukienka nie jest cudem ale postanowiłam ją przerobić dla siebie bo mam do niej wielki sentyment. To sukienka, która należała do mojej kochanej babci. Doskonale pamiętam babcie w tej sukience i gdy patrzę na ten ciuszek wiem, że nie jest to zwykła sukienka jest to jedno wielkie wspomnienie, które na zawsze zostanie w mojej głowie i sercu. Babcia odeszła walcząc z ciężką chorobą ale pozostawiła po sobie mnóstwo wspaniałych wspomnień i rzeczy na które patrząc widzę babcię. Myślę że babcia jest teraz ze mnie dumna patrząc jak siedzę przy maszynie i szyję :-)))) Zawsze mówiła że każdy powinien umieć ugotować, uszyć i sprzątnąć. Więc spełniam wszystkie trzy rzeczy :-)

Tak sobie teraz myślę, że jakość ubrań z dawnych lat a tych które są teraz to niebo a ziemia - a szkoda bo jak widać sukienka też może być cudowną pamiątką :-)

Sukienka jest idealna na lato - cienki przewiewny materiał, do tego "lejący się" a ja takie uwielbiam no i ma jeszcze jeden wielki atut - schnie w 5 minut i nie trzeba jej prasować!!!

PRZED:

PO:

Wakacyjny ciuszek w moim wykonaniu :-) spódnica z wypustką

Kiedyś podpatrzyłam sukienkę w którą wszyta była wypustka, bardzo mi się to spodobało i stwierdziłam że będę musiała kiedyś ten pomysł wykorzystać. 

Postawiłam na spódnicę. Wyszperałam fajny materiał - podobały mi się kolory i wzór. Zazwyczaj kupowałam gładkie spódnice ale latem trzeba zaszaleć.

Wertowałam magazyny o modzie i szukałam jakiegoś wzory, w którym będę mogła wykorzystać wypustkę. Szukałam, szukałam i nie znalazłam :-((( ale wtedy przypomniała mi się torba jaką ostatnio szyłam (jeśli chcesz ją zobaczyć jest TU ) Uszyta z połączonych ze sobą pasków i tak przyszedł mi do głowy pomysł na spódnicę. Oszukałam wykrój na spódnicę lekko rozszerzającą się ku dołowi, pociachałam go na kawałki i zabrałam się do szycia. Nie wspomnę o tym jaki miałam dylemat wybierając kolor wypustki ;-))))

Spódnica jak dla mnie wyszła super. Niestety kiepsko wszyłam suwak i nie chce się zapiąć :-( na szczęście jakieś pół centymetra przed końcem więc jakoś sobie radzę ale żeby było idealnie wypruję go i wszyję jeszcze raz. 

Materiał jest że tak powiem z odzysku i niestety w kilku miejscach były plamki więc część materiału musiałam wyrzucić. Przez co nie zachował się wzór. Bałam się czy będzie to dobrze wyglądało ale jak dla mnie jest fajnie. Kolorowo i radośnie. Jest jeden minus - materiał fatalnie się prasuje ale..... 

Fartuch - I love cooking

Fartuch dla fanów gotowania i nie tylko :-) Pastelowe paseczki i różowy garnek a w nim wyszyty napis i różowe wypukłe serduszko.
Słodki i uroczy aż chce się gotować a może przyrządzać letni koktajle?

Limonkowa sukienka - moja, moja, moja!!!!!!!!!!!

Moja własnoręcznie uszyta sukienka. Na manekinie nie leży tak idealnie - manekin ma trochę mniej ciałka niż ja.